Het Almeerse literaire festival Schrijversblock. Zaterdagmiddag 18 februari 2017

De zesde editie van het Almeerse literair Festival Schrijversblock vindt plaats op 18 februari 2017. Schrijvers, dichters en singer-songwriters nemen plaats in intieme ruimtes in KAF, de Kunstlinie in het Stadscentrum.

Auteurs in 2012 al enthousiast over formule van het ‘Schrijversblock’

Herman Brusselmans slaakte een diepe zucht nadat de derde sessie van het tweede Schrijversblock, in een woning aan de Hollywoodlaan, er zondagmiddag op zat. “Pfff, dat is hard werken. Je verzorgt in feite in één keer drie optredens. Ik ben doodmoe. Maar dit is wel leuk om te doen”, aldus de Gentenaar, die even daarvoor ruim een uur uit eigen werk had voorgedragen en vragen van belangstellenden beantwoord.

Het Schrijversblock was voor auteurs vorig jaar een gelegenheid om op directe wijze, gezeten aan de keukentafel als het ware, in contact te komen met hun lezerspubliek. Brusselmans was in 2012 een van de 20 auteurs die aan dit evenement meededen, waarbij evenzoveel Almeerders hun woning als ontmoetingsruimte beschikbaar hadden gesteld. Er waren 300 bezoekers, meldde na afloop Marcel Kolder, die samen met initiatiefnemer Conny Brak een van de organisatoren is en gastgezin voor de schrijvers.
Naast Brusselmans zaten vorig jaar rond een uur ’s middags onder anderen Ronald Giphart, Tommy Wieringa, Robert Vuijsje, Kristien Hemmerechts en Conny Braam gereed om over hun eigen werk te praten en te vertellen hoe een roman tot stand komt. Daarbij gaf Brusselmans, die altijd ’s nachts achter zijn computer kruipt om zijn creativiteit de vrije loop te laten, te kennen dat het beroep van schrijver niet kan worden losgezien van eenzaamheid. “Dat is het nadeel van dit beroep. Hoewel mijn ex het manuscript bekijkt en ook met me meedenkt, moet je verder toch alles alleen doen. Als ik ziek ben, kan ik aan niemand vragen: ‘Zeg, schrijf jij even een paar bladzijden voor mij’. Dus dan ga je maar door.”
Dat kun je aan de Vlaming wel overlaten. Hij heeft inmiddels een omvangrijk oeuvre, dat uit 63 titels bestaan. Brusselmans heeft altijd haast, zoals hij zegt. “Met een boek moet ik niet langer dan een half jaar bezig zijn. Als dat wel zo is, dan is er wat aan de hand. Ik kan me niet voorstellen dat iemand vier jaar met één titel bezig is. Ik zou gek worden”, daarbij kennelijk refererend aan Bonita Avenue van Peter Buwalda. Deze heeft zich een dergelijk tijdsbestek geworpen op zijn inmiddels diverse malen bekroonde boek.

Meelezers
Ronald Giphart is iemand die minder zwaar tilt aan het solitaire karakter van zijn arbeid. “Natuurlijk, jij bent degene die alles op papier moet zetten, maar ik onderhoud contact met zogenaamde meelezers. Mensen die mijn manuscript bekijken en daar zo nodig stevige kritiek op geven. Het is trouwens een mythe dat schrijvers een perfecte taalbeheersing hebben. Ik heb eens een voorlopige tekst voor een boek van Gerard Reve gezien. Dat was toch geen kleine jongen in dit vak. Wat hij had geproduceerd zat vol rode doorhalingen en verbeteringen. Ik bedoel maar. In een boek van Jeroen Brouwers stond ooit eens ‘ ik wordt’. Die schaamde zich dood toen ik hem daarop attendeerde. Hij had dat zelf niet gezien. Auteurs hebben vooral goede redacteuren die hen met de tekst helpen. Hoewel dat met de slip of the pen van Brouwers kennelijk ook niet altijd klopt.”
De door Brusselmans aangehaalde uren in afzondering worden door Giphart niet zo gevoeld omdat hij een rubriek heeft in De Volkskrant, een feuilleton, waardoor hij veel contact met lezers heeft. Voorts trekt hij al jaren het land in, waarbij destijds op tournee ging met Martin Bril en Bart Chabot, en nu rondreist met Nico Dijkshoorn. Daar wordt meestal een muzikaal tintje aan gegeven, waarbij Dijkshoorn zijn gitaar pakt. Eind deze maand staat er een optreden op het programma met De Dijk.

Plezierig
Een boek schrijven is een plezierige bezigheid, aldus Giphart, maar wel iets waar je 24 uur per dag mee bezig bent. “Alles wat je ziet, denk je te kunnen gebruiken, wil je inpassen in dat nieuwe werk. Je bent voortdurend bezig met ideeën, invallen, grappen. Het geeft je een kick die op papier te kunnen zetten. Dat is leuk, maar daarna begint het schaven en schrappen en moet een aantal van die plannetjes alsnog sneuvelen. Maar dat hoort erbij. Het gaat om het eindproduct. Als dat maar goed is.”
Hij is de laatste tijd minder op televisie om werk van zichzelf te promoten. “Dat ging me steeds minder bevallen. Je bent in feite een karakter van jezelf aan het spelen. Ik ril ervan als ik dat later terugzie. Ik hoor mezelf niet graag praten. Binnenkort komt De Wake uit, mijn nieuwe boek. Mogelijk dat ik dan toch één keer op tv kom. Je ontkomt er soms niet aan.”
Een van de bezoekers bij Giphart noemt zich een boekenwurm. “Soms ben ik in drie boeken tegelijk bezig. Dan lees ik iets wat op het nachtkastje ligt. Het kan best zijn dat ik iets eerder een paar pagina’s uit twee andere titels heb doorgenomen. Zelden spit ik in één keer een boek van voor naar achteren door.” Iemand anders is uit Hillegom gekomen om het Schrijversblock mee te maken. Ze schudt Brusselmans de hand. Ze moet erkennen slechts één boek van hem gelezen te hebben. Welk, vraagt de auteur geïnteresseerd? Tsja…het blijft stil. “Het is ook niet makkelijk om een van de in totaal 63 titels te onthouden”, zegt hij fijntjes.

Volgend jaar weer
René Dekker, woonachtig aan de Citadel, was gastheer voor Conny Braam. “Vorig jaar had ik mijn huis opengesteld voor Ronald Giphart. Volgend jaar vraag ik of Tommy Wieringa bij mij kan langskomen. Dat is een favorieten schrijver van mij. Het is leuk om nader kennis te maken met een auteur. Ik lees veel. Wat betreft Conny: Mijn favoriete boek van haar is ‘ De woede van Abraham’. Nu komt ze met ‘ Het fort van Sjako’. Die titel alleen al roept herinneringen bij mij op. Als ik vroeger een rotzooitje van mijn kamer maakte, zei mijn moeder: ‘ Het lijkt wel het fort van Sjako’. Dat betekent dat het een grote puinhoop is. Dat fort is een plek in de Jordaan, waar een huurkazerne stond. Die is gesloopt. Ik weet waar het is. Mede daarom zal dat boek mij ongetwijfeld ook aanspreken.”
John van Diepen had Robert Vuijsje op bezoek. “Ik had geen voorkeur voor Robert. Ik had me aangemeld met de mededeling ‘ Stuur maar iemand’. Dat werd Robert. Een aardige vent die heel rustig praat, bijna zijn woorden op een weegschaaltje legt. Dat verwacht je niet zo van een schrijver. Dat zijn toch meestal mensen die makkelijk praten. Vorig jaar kwamen lezers van Carolina Trujillo bij ons langs. Volgend jaar zijn we weer van de partij.”

Almere
Stephan Sanders meldde dat zijn boek over Almere bijna klaar is. Hij verbleef twee jaar geleden enige tijd in Almere om de stad in al haar facetten te doorgronden. De titel ervan staat nog niet vast. “Ik kijk positief terug op die periode in Almere. Ik woon in Amsterdam. Ik begrijp de haat, zo mag je het wel noemen, die sommige Amsterdammers jegens Almere koesteren niet. Die vinden het hier maar niets. Terwijl een paar Amerikanen die ik Almere liet zien, zeiden dat Amsterdam en Almere bijna één grote stad vormen. Het is alsof we in New York van Manhattan naar Queens reizen, zeiden ze. En dat is ook zo.”
Tommy Wieringa keek met enigszins gemengde gevoelens terug op de middag met lezers. “Het is grappig om te doen, aan de andere kant creëer je in een huiskamer een soort intimiteit. Dat vermijd ik gewoonlijk. Je zit wel erg dicht op elkaar. Daarnaast heb je een zeker competitief element. Stel dat er bij mij maar een paar mensen waren geweest. Dan voel je je ook niet lekker. Gelukkig viel dat mee. Niet dat ik me daar zenuwachtig om makte, maar je denkt er wel aan.”
Kristien Hemmerechts liet weten het Schrijversblock een prettige formule te vinden. “Ik heb wel eens eerder meegedaan aan een vergelijkbaar evenement in Den Haag en Amsterdam. Dit hier is wel groots opgezet met 19 collega’s van mij. Ik heb tijdens de drie sessies vooral aandacht besteed aan mijn nieuwe boek, ‘Kronkelpaden van het geheugen’ . Het is leuk dat ik merk dat mensen ook over hun eigen geheugen gaan nadenken. Dat is ook de opzet van mijn boeken: ik hoop dat mijn lezers er iets mee doen. Ik hou ze een spiegel voor. Het ligt aan hen of ze zich daar in willen zien of niet.”

Door Thijs Wartenbergh, foto: Bob Friedländer

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op september 5, 2012 door in De schrijvers, Het festival, Pers en getagd als , , , , , , .

Navigatie

Contact

Pers 06 16468441 en E-mail: info@schrijversblock.nl

Over het festival

Het Festival

Het Literair Festival Schrijversblock vindt plaats op 18 februari 2017 met een volledig nieuw concept in het KAF-theater.

@Schrijversblock op Twitter

%d bloggers liken dit: